برای درمان اختلال ریتم، ضربان‌ساز کوکی به بازار می‌آید

یکی از انواع رایج اختلال ریتم «برادی‌کاری»، یعنی ضربان بسیار آهسته قلب است. جراحان برای درمان بیماران مبتلا به ضربان بسیار آهسته قلب از ضربان‌ساز استفاده می‌کنند.

ضربان‌ساز کوکی

ضربان‌ساز کوکی

ضربان‌سازهایی که در بازار وجود دارد با باتری کار می‌کنند. هر ده سال یک‌بار بیمار می‌بایست برای تعویض باتری تحت جراحی قرار گیرد. اکنون یک پژوهشگر سوئیسی موفق شده با استفاده از قطعات ساعت کوکی نوعی ضربان‌ساز قلب ابداع کند که بدون باتری کار می‌کند. برای بیماران جوان این خبر امیدبخشی است. آن‌ها می‌توانند بدون جراحی از این ضربان‌ساز بهره‌مند شوند و به زندگی خود ادامه دهند.

آدریان تسوبرخن، پژوهشگر سوئیسی برای ساختن این ضربان‌ساز از اجزای یک ساعت کوکی متعارف استفاده کرده است. اینگونه ساعت‌ها معمولاً از صد قطعه تشکیل شده‌اند. او این صد قطعه را به چهار قطعه تقلیل داده و ضربان‌ساز را با این چهار قطعه ساخته است.

قلب در اثر ضربان مداوم ۴/۱ وات انرژی تولید می‌کند. ضربان‌ساز آدریان تسوبرخن به گونه‌ای طراحی شده که به ۵۲ میکرو وات انرژی نیاز دارد و می‌تواند به آسانی انرژی مورد نظرش را از طریق تپش قلب تأمین کند.

هنگامی که عضلات قلب منقبض می‌شوند، یک استوانه را که در این ضربان‌ساز مکانیکی قرار دارد، به حرکت درمی‌آورند. استوانه به فنر تعبیه شده در ضربان‌ساز نیرو وارد می‌کند و فنر تغییر شکل می‌دهد و به حالت ارتجاعی درمی‌آید. با بازگشت فنر به حالت اولیه، انرژی‌ای که به این طریق آزاد می‌شود به یک میکروژنراتور انتقال پیدا می‌کند. به این ترتیب ضربان‌ساز انرژی جنبشی عضلات قلب را به الکتریسیته تغییر می‌دهد.

آدریان تسوبرخن امیدوار است که این ضربان‌ساز مکانیکی بتواند در طول زندگی یک انسان دوام بیاورد و نیاز به تعویض نداشته باشد. او می‌گوید به این دلیل که ضربان‌ساز در بدن بیمار قرار دارد و درجه حرارت بدن هم همواره ۳۷ درجه سانتیگراد است و از این گذشته عوامل بیرونی بر ضربان‌ساز تأثیری ندارند، احتمال اینکه ضربان‌ساز بتواند سال‌های دراز کارش را انجام دهد وجود دارد.

این ضربان‌ساز مکانیکی را بر روی خوک‌ها آزموده‌اند و نتیجه امیدبخش بوده است. اما با این‌حال ظاهراً جراحی بیمار و نصب ضربان‌ساز مکانیکی در قلب او وقت‌گیر‌تر و پیچیده‌تر از جراحی‌های متعارف برای نصب ضربان‌ساز باتری‌دار است. در جراحی‌های متعارف ضربان‌ساز باتری‌دار را زیر عضلات سینه بیمار نصب می‌کنند، در حالی‌که برای نصب این ضربان‌ساز مکانیکی می‌بایست عمل جراحی باز انجام شود.

بیش از ۳۰ درصد جراحی‌های قلب برای نصب ضربان‌ساز و درمان اختلال ریتم انجام می‌شود. به همین جهت انتظار می‌رود که چنانچه ضربان‌ساز مکانیکی واقعاً بادوام باشد، مورد استقبال جراحان و بیماران قرار گیرد.

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*