پرچانگی شاید از نشانه‌های آلزایمر باشد

پرحرفی و گفتار درهم و برهم می‌تواند از نشانه‌های اولیه آلزایمر باشد. این یافته پژوهشی جدید است که نشان می‌دهد تغییرات در شیوه حرف زدن، ممکن است سال‌ها قبل از بروز سایر علایم بیماری آلزایمر آغاز شود.

آلزایمر دیر تشخیص داده می‌شود و پس از تشخیص درمان موثری برای آن وجود ندارد

آلزایمر دیر تشخیص داده می‌شود و پس از تشخیص درمان موثری برای آن وجود ندارد

پژوهشگران می‌گویند می‌توان این تغییرات را شناسایی کرد و اگر کسی در خطر آلزایمر قرار دارد، یک دهه پیش از آنکه به آن میتلا شود، درمان را آغاز کند.

جنت کوهن شرمن، مدیر بخش کلینیکی مرکز ارزیابی روانشناسی بیمارستان ماساچوست، می‌گوید: «یکی از چالش‌های بزرگ در مورد بیماری آلزایمر تشخیص تغییراتی است که خیلی زود و در زمانی که هنوز بسیار ملایم هستند ایجاد می‌شوند. این تغییرات را باید از تغییرات عادی‌ که به دنبال بالا رفتن سن ایجاد می‌شود تشخیص داد.»

شرمن گفته که یافته‌های جدید نشان می‌دهد که میان تغییرات زبانی افراد و اختلال اختلال شناختی خفیف (MCI)  که منجر  به زوال عقل می‌شود ارتباط وجود دارد.

او می‌گوید: «بسیاری از پژوهش‌ها به تغییرات در حافظه پرداخته‌اند اما ما می‌دانیم که تغییرات در زبان هم اتفاق می‌افتند، امیدوارم در پنج سال آینده بتوانیم یک تست زبان‌شناسی برای این کار طراحی کنیم.»

شرمن به کتاب آخر آیریس مرداک، نویسنده بریتانیایی اشاره می‌کند که نشان می‌دهد نشانه‌های آلزایمر سال‌ها قبل از تشخیص آن در او آغاز شده بود. همچنین عبارت‌های تکراری فراوانی که در آثار آخر آگاتا کریستی دیده می‌شود هم، می‌تواند نشانه‌ای از همین موضوع باشد. با این حال آگاتا گریستی هرگز تشخیص آلزایمر دریافت نکرده است.

آیریس مرداک، نویسنده بریتانیایی آخرین رمانش را وقتی مبتلا به آلزایمر بود نوشت

آیریس مرداک، نویسنده بریتانیایی آخرین رمانش را وقتی مبتلا به آلزایمر بود نوشت

یک تحقیق دیگر بر اساس متن‌های سخنرانی‌های کاخ سفید نشان می‌دهد که رونالد ریگان در سخنرانی‌های خود در دوران ریاست جمهوری‌اش تغییرات زبانی داشته، در حالی که جرج دبلیو بوش که در سن و سال او رییس جمهوری بوده چنین تغییراتی نداشته است.

شرمن می‌گوید: «رونالد ریگان شروع به تکرار برخی از واژه‌ها در سخنرانی‌های خود کرده، تعداد عبارت‌های بی‌معنا مثل چیز، که یا در واقع، اصولا و خب، در سخنرانی‌های او بیشتر شده است.»

تضعیف دقت ذهن باعث می‌شود که مردم شروع به روده درازی کنند، شرمن می‌گوید البته بعضی آدم‌ها کلاً می‌توانند پرحرف باشند و این جای نگرانی ندارد.

شرمن و همکارانش فرضیه «رگرسیون» را بررسی کردند: فرضیه‌ای که می‌گوید زبان در یک مسیر معکوس به سمت آنچه در دروان کودکی بوده می‌رود و بر این اساس،  واژگان پیچیده اولین چیزی است که فرد از دست می‌دهد.

این فرضیه غلط از آب در آمد اما تیم تحقیقاتی دریافتند که آلزایمر با ضعف‌های روشنی در زبان همراه می‌شود. در یک پژوهش دانشمندان توانایی زبانی ۲۲ فرد جوان و سالم را با ۲۴ فرد مسن سالم و ۲۲ فرد مبتلا به  اختلال شناختی خفیف (MCI) مقایسه کردند. وقتی به آنها تمرینی داده شد که در آن باید سه کلمه را به هم وصل می‌کردند مثلا قلم، جوهر و کاغذ، داوطلبان سالم این کلمات را در یک جمله ساده کنار هم قرار دادند، اما افراد مبتلا به  اختلال شناختی خفیف، آن را با عبارت‌هایی مثل رفتن به یک مغازه و خریدن یک مداد پیچیده کردند.

شرمن می‌گوید: «جملاتی که آنها ساختند طولانی‌تر بود و نمی‌توانستند روی موضوع متمرکز شوند و حدس می‌زنم که برای رساندن مفهوم مورد نظرشان دور می‌زدند. این یک تفاوت آشکار بود.»

در یک تست دیگر، از افراد خواسته شد که عباراتی را تکرار کنند. لغات سخت یا گرامر پیچیده‌ای وجود نداشت، اما آنهایی که  اختلال شناختی خفیف (MCI) داشتند به نظر می‌رسید که وقتی عبارتی با ضمیر مبهم به آنها داده می‌شود، ذهن‌شان قفل می‌شود. عباراتی «مانند فٍرِد، باب را بعد از فارغ التحصیلی‌اش ملاقات کرد.» برای آنها دشوارتر بود چون پژوهشگران می‌گویند فهم این عبارات نیاز به توانایی ذهنی بیشتری دارد.

چشم انداز پیدا کردن یک درمان موثر برای بیماری آلزایمر در سال‌های گذشته به تجویز داروهایی برای رفت و برگشت پلاک‌های آمیلوئیدی دیده‌شده در مغز بیمار منحصر بوده که کاهشی در اختلال شناختی آنها نشان نداده است. بین سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۱۲، ۹۹.۶ درصد از داروهای مطالعه شده در پیشگیری، بهبود یا درمان علائم آلزایمر موفق نبوده‌اند.

برخی معتقدند که این شکست‌ها تا حدی می‌تواند به دلیل زمان تشخیص آلزایمر در افراد باشد. این بیماری دیر تشخیص داده می‌شود و تا آن زمان، آسیب‌هایی در مغز ایجاد می‌کند که دیگر درمان کمکی به آن نمی‌کند.

شرمن می‌گوید: «ما تلاش می‌کنیم زمان تشخیص را جلو بیندازیم و به نشانه‌های ظریف توجه کنیم.»

۸۵۰ هزارنفر در بریتانیا مبتلا به آلزایمر هستند و انتظار می‌رود تعداد آنها تا سال ۲۰۲۵ به یک میلیون نفر برسد.

سال گذشته این بیماری به عنوان عامل اول مرگ در بریتانیا و ولز، پیش از بیماری‌های قلبی اعلام شد.

مطالب از سراسر وب

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*