روز جهانی خانواده – بیایید جشن بگیریم!

اهمیت روان شناختی خانواده

خانواده

۱۵ مه روز جهانی خانواده به رسمیت شناخته شده است. روزی که به یاد می آوریم عملکرد خانواده چقدر مهم است. هنگام نوشتن این مقاله ، من به تاریخچه واقعی اولین علائم پیوندهای خانوادگی یا به طور کلی ارتباط متقابل ، سیر خانواده در گذشته و حال علاقه مند شدم.

Rodina

خانواده ، برای هر یک از ما معنی و شخصیت متفاوتی دارند. با این حال ، در یک مقطع بر ما تأثیر می گذارد و این اجداد ما هستند. پدربزرگ و مادربزرگ و پدربزرگ و مادربزرگ آنها.

امروز چند نفر از شما ریشه نام خانوادگی خود را می دانید؟ خانواده شما در قرن گذشته چگونه بودند؟ یا آیا ما از آنچه والدین ما مدت کوتاهی پیش می گذرانند آگاه هستیم و اکنون به کجا می رویم؟

تربیت کودکان متفاوت است و همچنین منبع اطلاعات متفاوت است. از مهد کودک های جنگل گرفته تا شهریه خصوصی یا خانه. امروز ، ما نمی دانیم که همه اینها چه ارزشی برای آینده دارد و چه نوع افرادی از فرزندان امروز رشد می کنند. با این حال ، به جرات می توانم بگویم که یک چیز ما را متحد می کند ، و آن آرزوی خوشبختی ، عشق ، آزادی و هماهنگی متقابل است. امروز ، من می دانم که مسئولیت کامل زندگی و تصمیم گیری های شما نیز مهم است.

خانواده در جهان باستان / مصر

یک نکته مهم این است که اکثر کودکان در مصر باستان به مدرسه نمی رفتند. آنها از والدین خود یاد گرفتند. پسران کشاورزی و سایر مشاغل را از پدران خود آموختند. دختران خیاطی ، آشپزی و سایر مهارت ها را از مادران خود آموختند.

تفاوت عمده این بود که فقط دختران از خانواده های مرفه گاهی در خانه تحصیل می کردند. پس از آن ، مشخص شد که هنگام فوت پدر ، این پسران بودند که اموال را به ارث می بردند. پسر بزرگتر دو سهم دریافت کرد. دختران تنها در صورت نداشتن پسران در خانواده می توانستند اموال را به ارث ببرند. با این حال ، اگر پسران املاک را به ارث می بردند ، باید از زنان خانواده خود حمایت می کردند.

خانواده ای در یونان باستان

مورد توجه یونان باستان این واقعیت بود که وقتی کودکی به دنیا آمد ، آن را بخشی از خانواده نمی دانستند. این تنها ۵ روز پس از تولد ، هنگامی که یک مراسم آیینی برگزار شد ، به عضویت خانواده درآمد. طبق قانون ، والدین قبل از این مراسم حق ترک نوزادان خود را داشتند. این رسم بود که خارجی ها نوزادان رها شده را به فرزندی قبول می کردند. اما در این حالت کودک برده شد. دختران می توانند در سن ۱۵ سالگی ازدواج کنند و زنان متاهل حتی حق طلاق مردان را داشتند.

در مقابل ، در یک خانواده ثروتمند یونانی ، زنان از مردان جدا نگه داشته می شدند. معمولاً آنها فقط می توانستند در پشت یا بالای خانه حرکت کنند. در این خانواده های ثروتمند انتظار می رفت که همسر خانه را اداره کند و همچنین امور مالی را نیز اداره کند. زنان ثروتمند برای انجام کارهای معمولی برده هایی در اختیار داشتند. البته زنان فقیر چاره ای نداشتند. آنها باید در زمینه کشاورزی به مردان خود کمک می کردند. در هر دو گروه ، از زنان ، حتی ثروتمندان ، انتظار می رفت که شستشو ، پارچه بافی ، و لباس درست کنند.

خانواده در رم

در رم ، زن و مرد به طور مساوی طلاق گرفتند. زنان رومی حق مالکیت و ارث بردن املاک را داشتند و حتی برخی از زنان تجارت می کردند. با این حال ، بیشتر زنان کاملاً در مراقبت از کودکان و انجام کارهای خانوادگی مشغول بودند.

خانواده در قرون وسطی

زنان ساکسون حق مالکیت و ارث بردن املاک و همچنین انعقاد قرارداد را داشتند. با این حال ، بیشتر زنان ساکسون مجبور بودند مانند مردان سخت کار کنند. علاوه بر این ، آنها سایر مشق شب را مانند پخت و پز ، تمیز کردن و بسته بندی پشم انجام می دادند. زنان تکالیف خود را با عشق انجام می دادند و فرقی بین شستن لباس ، پخت نان ، دوشش گاو ، تغذیه حیوانات ، یا دم کشیدن آبجو ، جمع آوری چوب قائل نبودند. مراقبت از کودک به همان اندازه برای آنها مهم بود!

فرزندان ثروتمند خانواده های نجیب پدر و مادر خود را کم می دیدند. راهبه ها از آنها مراقبت می کردند. در ۷ سالگی آنها را به خانواده های اشرافی دیگر بردند. جایی که آنها تحصیل کرده و مهارت های جنگی را آموخته اند. در سن ۱۴ سالگی پسر به عنوان یک تیم ملی و در ۲۱ سالگی به یک شوالیه تبدیل شد. دختران مهارت های لازم برای اداره خانه را فرا گرفتند.

کودکی در اوایل قرون وسطی برای کودکان به پایان رسید. در طبقات بالاتر ، دختران در سن ۱۲ سالگی و پسرها در حداکثر ۱۴ سال ازدواج می کنند. خانواده ها بدون رضایت آنها در توافق نامه های ازدواج آینده فرزندان خود منعقد کردند. در کست های بالاتر این یک قرارداد معمول بود. فرزندان خانواده های فقیر حق انتخاب و آزادی بیشتری در ازدواج با یکدیگر داشتند. اما انتظار می رفت که آنها به محض اینکه قادر به تأمین هزینه زندگی خود بودند – که در حدود ۷-۸ سال سن داشتند – به خانواده کمک کنند.

زندگی در قرون وسطی

خانواده ۱۵۰۰-۱۸۰۰

در قرن هفدهم ، دختران و پسران از خانواده های دارای فرزند در یک مدرسه شیرخوارگان به نام مدرسه کوچک پذیرفته شدند. با این حال ، فقط پسران می توانند به دبیرستان بروند. دختران مسن در طبقات بالاتر (و بعضاً پسرها) توسط مربیان تدریس می شدند. با این حال ، در طول قرن هفدهم ، مدارس شبانه روزی دخترانه در بسیاری از شهرها تأسیس شد. در آنها دختران موضوعاتی مانند نوشتن ، موسیقی و گلدوزی را یاد گرفتند. (این امر بیشتر برای دختران در یادگیری به اصطلاح “دستاوردها” مهم بود تا مطالعه دروس آکادمیک.) طبق معمول ، بچه های فقیر به مدرسه نمی رفتند. آنها در سن ۱۷ یا ۱۷ سالگی استخدام شدند ، به عنوان مثال: برای ترساندن پرندگان از بذرهای تازه کاشته شده. وقتی آنها کار نمی کردند ، می توانستند بازی کنند.

در قرن ۱۶ و ۱۷ ، بیشتر زنان خانه دار تمام وقت بودند. اکثر مردان بدون کمک همسر خود نمی توانستند مزرعه یا فروشگاهی را اداره کنند. در آن زمان ، بیشتر خانوارهای حومه شهر تا حد زیادی خودکفا بودند. خانم خانه دار تودور (با کمک خادمانش) مجبور شد برای خانواده اش نان بپزد و آبجو درست کند (نوشیدن آب برایش ایمن نبود). وی همچنین وظیفه بالغ شدن بیکن ، نمک دادن گوشت و تهیه خیار ، ژله و مربا را داشت (همه این موارد در یک زمان قبل از یخچال و فریزر امروز لازم بود). خیلی اوقات در حومه شهر ، خانم خانه شمع و صابون خودش را نیز درست می کرد. خانم خانه دار تودور همچنین پشم و پارچه می ریسید.

همسر کشاورز همچنین گاوهایی را دوشیده ، حیوانات را تغذیه می کرده و گیاهان و سبزیجات را پرورش داده است. او اغلب زنبورهای عسل پرورش می داد و کالاهایی را در بازار می فروخت. علاوه بر این ، او مجبور به آشپزی ، شستن لباس و نظافت خانه بود. خانم خانه دار همچنین دانش اولیه پزشکی داشت و بنابراین توانست بیماری های خانواده خود را درمان کند. فقط ثروتمندان توانایی تهیه یک دکتر را داشتند.

خانواده در قرن نوزدهم

ما خود را در اوایل قرن نوزدهم می بینیم ، زمانی که صنعت عمده نساجی در انگلیس وجود داشت. در اینجا می بینیم که کودکانی که در این دوره در کارخانه های نساجی کار می کردند اغلب مجبور بودند روزانه تا ۱۹ ساعت کار کنند. با این حال ، از سال ۱۲ (هنگام تصویب اولین قانون موثر) ، دولت به تدریج از زمان کار کودکان در کارخانه ها کاسته است.

در قرن نوزدهم ، خانواده ها بسیار بزرگتر از امروز بودند. علت این امر تا حدی زیاد بودن مرگ و میر نوزادان بود. مردم فرزندان زیادی داشتند و پذیرفتند که همه زنده نخواهند ماند. در آن زمان ، کلیساها به مدارس کودکان فقیر کمک می کردند. از سال ۱۹ ، این مدارس حتی به صورت کمک هزینه توسط دولت پشتیبانی می شدند. این مدارسی برای زنان ایجاد کرد. آنها توسط زنانی ایجاد شده اند که به کودکان خردسال خواندن ، نوشتن و حساب می آموزند. با این حال ، بسیاری از این مدارس به عنوان خدمات نگهداری از کودکان خدمت می کردند. دولت مسئولیت آموزش کودکان را تا سال ۱۸۳۳ به عهده نگرفت ، تا این که قانون آموزش فورستر به شرطی که مدارس باید برای همه کودکان در نظر گرفته شود.

برای زنانی که در قرن نوزدهم در طبقه کارگر کار می کردند ، زندگی یک دور بی پایان از سخت کوشی و سخت کوشی بود. هنگامی که آنها به سن کافی رسیدند ، مجبور به کار شدند. برخی در کارخانه ها یا مزارع کار می کردند ، اما بسیاری از زنان خدمتکار یا لباسشویی بودند. همسران این زنان شاغل نیز اغلب کار می کردند – مجبور بودند ، زیرا بسیاری از خانواده ها آنقدر فقیر بودند که به ۱۹ درآمد نیاز داشتند.

خانواده در قرن بیستم

در طول قرن بیستم اوضاع در مورد کودکان به طور قابل توجهی بهبود یافته است. افراد در این قرن بسیار سالم ترند و می توانند غذا و لباس بهتری بپوشند. ما همچنین در اینجا شرایط بهتری برای آموزش داریم. تا پایان قرن بیستم ، کودکان می توانستند در مدرسه از نظر جسمی مجازات شوند. در اوایل دهه ۲۰ به تدریج تنبیه بدنی در بیشتر مدارس ابتدایی لغو شد. این در سال ۲۰ در مدارس متوسطه دولتی و در مدارس متوسطه خصوصی تنها در سال ۷۰ بود.

در قرن بیستم ، زنان همان حقوق مردان را کسب کردند. این بازار همچنین زمینه های بیشتری را برای استفاده به زنان ارائه می دهد.

  • در سال ۱۹۱۰ ، اولین زن پلیس در لس آنجلس منصوب شد
  • در سال ۱۹۱۶ ، اولین زن پلیس (با وکالت نامه) در انگلیس منصوب شد
  • قانون جدید ۱۹۱۹ به زنان اجازه می داد استاد وکلا ، دامپزشکان و کارمندان دولت شوند.

در اواسط قرن ۲۰ ، بیشتر زنان متاهل خارج از خانه کار نمی کردند (مگر در زمان جنگ). با این حال ، در دهه XNUMX و XNUMX ، این امر برای آنها عادی شد – حداقل نیمه وقت. فناوری های جدید خانگی کار با حقوق را برای زنان آسان کرده است.

با این حال ، اکنون می توانیم اشاره کنیم که رشد خانواده ها ، تربیت فرزندان و عملکرد سیستم یا شخصیت خانواده به طور مداوم در حال تغییر است. همانطور که در سطرهای اول این مقاله اشاره کردم. این که ما سبک زندگی سنتی را حفظ کنیم یا علاقه مند شویم به ما بستگی دارد نگرش فناوری و واقعیت را در دستگاه ها بسازید.

مطالب مرتبط

۱ دیدگاه

  1. نگین نیشابوری گفت:

    یکی از بهترین روزهای هر سال ، روز جهانی خانواده است. مرسی از شما…

    چشمانم گشوده شد ,
    در آغوش خانواده ای,
    پر از مهر,
    من پرورده شدم ,
    در دامان خانواده ای ,
    پر از عشق,
    پر از ایثار و تلاش و مشوق,
    من اکنون میبینم,
    جهانم را دل آرا,
    در امنیت و صلح و صفا,
    دنیای من روشن است,
    چون دارم خانواده ای ,
    خوب و دل آرا
    شاعر : دل آرا شرکاء

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Protected with IP Blacklist CloudIP Blacklist Cloud