آماده شدن برای مرگ – مراسمات فرهنگهای مختلف

تنها یقین در زندگی ، مرگ است. قرن هاست که انسان ها سعی در یافتن راه های این مسئله دارند ، که می تواند دلیل اینکه بسیاری از افراد به زندگی پس از مرگ اعتقاد دارند ، را توضیح دهد. از قبایل باستانی گرفته تا دنیای مدرن غربی ، مردم آیین ها و اعتقادات مهمی در مورد مرگ دارند …

مرگ چیست

دکتر جاناتان جونگ از انستیتوی انسان شناختی و تکاملی ، دانشگاه آکسفورد می گوید: ممکن است پرسیدن این سؤال عجیب به نظر برسد اما اولین سؤالی که باید به آن بپردازیم این است که واقعاً مرگ چیست. وی گفت: “آیین های پیرامون مرگ وجود دارد که می توانند در فرهنگ های مختلف بسیار متفاوت باشند اما تعاریف مختلفی نیز در مورد مرگ وجود دارد. حتی در جوامع علمی نیز توافق کامل در این باره صورت نگرفته است.

دکتر جونگ می گوید.:آیا مرگ توقف مغز یا قلب است؟ اگر کسی به بیماری مرگباری مبتلا شود وقسمت هایی از بدنش دچار مرگ شوند می میرد؟ “وقتی شما شروع به فکر کردن در مورد این در فرهنگ های مختلف می کنید ، سوال حتی بیشتر می شود. به عنوان مثال ، در برخی از مناطق اندونزی ، خانواده ها اجساد بستگان مرده خود را حفاری می کنند و آنها را دوباره دفع می کنند. از نظر آنها فرد کاملا نمیمیرد تا دوباره دفن نشود و مرگ مرحله ای است.

مراقبت از جسد مرد

در بعضی از مناطق تبت ، اجساد به جای دفن در کوه جای گذاشته می شوند. برای برخی ، این ممکن است بی رحمانه به نظر برسد. دکتر جونگ می گوید: “اما هنگامی که فکر می کنید حمل یک جسد در کوه چقدر دشوار است ، روشن می شود که این یک اقدام عمدی و معنی دار است.

به طور مشابه ، در ایران باستان (در حال حاضر ایران) برخی از قبایل مانند زرتشتیان ، از برج های سکوت استفاده می کردند و در آنجا مردگان خود را برای خوردن توسط پرندگان رها می کردند. دکتر جونگ توضیح می دهد: “باز هم ، در نگاه اول ، این ممکن است برای ما مثل رها کردن شوالیه ها  به نظر برسد ، اما چیزی در مورد ساخت سازه های گران قیمت فقط برای مردگان وجود ندارد.

همه فرهنگ ها به اجساد مردگان اهمیت می دهند اما برخی به طرق مختلفی به آنها اهمیت می دهند. شاید برخی فکر کنند لباس پوشاندن به جسد – حتی انجام جراحی زیبایی روی آن ، همانطور که پیش بینی می شود  آمریکایی ها انجام میدهند – عجیب است؟ در انگلیس نیز به طور فزاینده ای ، اجساد مرده از مایعات طبیعی خود تخلیه می شوند و برای حفظ آنها از مایعات تقویت کننده پر می شوند. این شیوه ها ممکن است برای انگلیسی ها عادی به نظر برسد ، اما برای دیگران عجیب است.

ما در مورد مرگ چه حسی داری

مناسک ممکن است برای کمک به ما در مقابله با مرگ تکامل یابد. دکتر جونگ می گوید ، ما به این آئین ها احتیاج داریم ، زیرا احساسات ما در مورد مرگ می تواند دو طرفه باشد (آمیخته). “ما برای جلوگیری از تهدیدهای جسمی تکامل یافته ایم ، که بخشی از آن دلیلی است که اجساد ما را دفن می کنند.

دفن اجساد نه تنها برای یادآوری مردگان ما هستند بلکه می توانند منبع بیماری های عفونی باشند. بنابراین ما بین نیاز به دفع جسدی که می تواند منبع میکروب باشد وجسدی که هنوز متعلق به شخصی است که می شناسیم و دوست داشته ایم ، آشفته هستیم. این تضاد ممکن است به همین دلیل باشد که ما مرگ را با ضعف (نمایش های احساسی) و مراسم  تشییع محاصره می کنیم. این مراسم تشییع جنازه به معنای این است که ما فقط یک جسد را در اختیار نداریم که گویی چیزی نیست. ما با او خداحافظی می کنیم. ما هنوز او را به عنوان یک شخص می بینیم. به هر حال این همان توضیحی است که انسان شناسان تکاملی دارند.

یک مرگ خوب

شواهد اندکی وجود دارد مبنی بر این که چه نوعی از مرگ در جوامع شکارچی  انسان اولیه رخ  داده است.. این چیزی است که با گذشت زمان از لحاظ فرهنگی توسعه یافته است. مطمئناً یک سنت طولانی غربی در مورد این موضوع وجود دارد که از همان فیلسوفان یونان باستان شروع می شود. در قرون وسطای اروپا ، کلیسا حتی به چاپ کتابچه های راهنمای مرگ خوب ، به نام ars moriendi ، یعنی هنر مرگ پرداخت

با گذشت قرن ها ، اعتماد کمتری به کلیسا به عنوان یک نهاد مجرد وجود دارد ، و به همین ترتیب مرگ مانند بسیاری از موارد خصوصی شد و مردم مجبور شدند قضاوت های خود را در مورد چگونگی مرگ خوب انجام دهند

“همانطور که تصور می کنید ، بیشتر افراد وقتی از آنها سؤال می شود که مرگ خوب چیست ، می گویند که آنها درد و از دست دادن کنترل نمی خواهند. این ایده غالب در غرب است که مردم باید شجاعانه با مرگ روبرو شوند ، این برخلاف تصور یونانیان باستان درمورد مرگ نیست. اما چرا افراد باید شجاع باشند و تا آخر عمر بپذیرند؟ آیا نمی توان گفت به خاطر “طغیان در برابر مرگ نور” (شاعر ، دیلان توماس) گفت؟ به همین دلیل است که برخی در جنبش آسایشگاه ها (که به مردم در پایان عمر کمک می کند) ایده یک مرگ خوب را زیر سوال می برند. خوب برای چه کسی؟

اعتقاد به زندگی بعد از مرگ

دکتر جونگ می افزاید: اعتقاد به زندگی پس از مرگ از لحاظ روانشناختی عمیق است و احتمالاً ناشی از شهود ما در مورد رابطه بین بدن و ذهن است. وی به کارهای انجام شده توسط بروس هود ، استاد روانشناسی در دانشگاه بریستول اشاره می کند

بروس هود و همکارانش در مورد کودکان کوچک حدودا  چهار تا پنج سال مطالعه کردند. او همستر را به آنها نشان داد و سپس گفت که می تواند یک ماکت دقیق را کلون کند. وقتی از آنها سؤال شد که آیا همستر کلون شده همان خصوصیات بدنی را با اصل دارد ، کودکان به طور کلی گفتند “بله” اما وقتی از او درباره خصوصیات روانشناختی کلون سؤال می شود (به عنوان مثال “آیا این موش بزرگ می داند که شما او را تیک زده اید؟”) ، آنها اغلب می گویند “نه”

در مجموعه دیگری از آزمایشات جسی برینگ و همکارانش ، به بچه ها درباره موشی گفته شد که توسط یک تمساح خورده شده است. وقتی از کودکان درباره خصوصیات بیولوژیکی موش از قبیل “آیا هنوز مغز او کار می کند؟” یا “آیا او هنوز گرسنه است؟”  سؤال شد. آنها اغلب گفتند نه  اما وقتی از او درباره احساسات موش سؤال شد “آیا موش هنوز هم از تمساح وحشت دارد؟” ، آنها اغلب می گویند “بله”. و بنابراین به نظر می رسد که بچه ها فکر می کردند وقتی می میرید زیست شناسی شما تمام می شود ، اما برخی از روانشناسی شما ادامه می یابد. این امر بدون توجه به اینکه فرزندان در خانه های مذهبی یا سکولاری (غیر مذهبی) پرورش یافته اند ، صادق بود

فرض بر این است که بزرگسالان به کودکان می گویند چه فکری کنند. اما تحقیقات توسط افرادی مانند هود و برینگ نشان می دهد که کودکان به طور طبیعی این عقاید را توسعه میدهند و بعضی اوقات آنها را تا بزرگسالی نگه می دارند

این ایده اساسی و عمیق ، که ذهن ما – خاطرات ، احساسات ، خواسته های ما – به نوعی متمایز و جدا از بدن ماست ، چیزی است که ما را قادر می سازد باور داشته باشیم که در حالی که بدن های ما ممکن است بمیرند ، ممکن است به عنوان روحهای غیرمادی همچنان ادامه داشته باشیم

باور آرامش بخش به زندگی پس از مرگ

برخی افراد اعتقاد به زندگی پس از مرگ را بسیار آرام بخش می دانند. این می تواند در غم و اندوه ، به شما کمک کند. خوشحال کننده است که فکر کنید روزی با یک عزیز که درگذشته است ، در دنیایی بهتر از این خواهیم بود. به خصوص برای افرادی که زندگی بسیار سختی دارند ، فکر کردن به اینکه بعد از مرگ بهتر خواهد شد به آنها کمک می کند. به عنوان مثال ، بردگان آفریقایی-آمریکایی غالباً آوازهایی درباره زندگی پس از مرگ می خوانند تا وجود وحشیانه ظالم خود را تسکین دهند

این باور گام کوچکی است که انسان از بدن و روح  تشکیل شده تا اعتقاد به زندگی پس از مرگ و قدمی کوچکتر از آن  اعتقاد به زندگی پسندیده دلپذیر که در آن با عزیزان خود مجدداً متصل می شویم ،است. همه اعتقادات پس از زندگی خوشایند نیستند ، اما غالباً چنین هستند. به علاوه ، دکتر جونگ می افزاید: “این فقط مذهبی سنتی نیست که دارای اعتقادات پس از مرگ باشد.” “از آنجا که اعتقادات مذهبی در کشورهایی مانند انگلیس رو به زوال است ، اعتقاد به بهشت ​​بسیار کندتر کاهش می یابد.

و روش های دیگری وجود دارد که ما مردگان را زنده نگه می داریم ، بدون اینکه به معنای واقعی کلمه به بهشت ​​ایمان داشته باشیم. با صحبت کردن در مورد کسی که فوت کرده است ، با دیدن عکس ها و فیلم های آنها و حتی شاید “صحبت کردن” با آنها ، آنها را در ذهن ، خاطرات و قلب های خود زنده نگه می داریم. بنابراین به این معنا ، زندگی پس از مرگ وجود دارد.

مطالب مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *