تاريخچه شطرنج
اسم بازي شطرنج از كلمه ي( چترانگا ) گرفته شده است ، در زبان سانسكريت به معني اندام چهارگانه ي سپاه ( فيل ، اسب ، عراده ، پياده ) است .كسي از طرح و مبتكر اين بازي اطلاعي ندارد . برخي ها آن را به ( شطرنجه ) نسبت مي دهند ، كه اسم يك منجم ماهر ايراني بود است . محققان انگليسي هم نظر مي دهند ، كه شطرنج در ايران اختراع شده است ، سپس در قرن ششم ميلادي دوباره به ايران بازگشته است . و بعداً اعراب آن را از ايراني ها ياد گرفته اند ، و در قرن دهم ميلادي توسط آنها به اروپا راه يافته است . اما تحول و تكميل بازي شطرنج در قرن ۱۵ ميلادي ، و به وسيله ي فرانسوي ها انجام پذيرفته است .
پادشاهان و امپراطوران معروفي نيز به اين بازي علاقه داشتند . و حتي برخي از آنها شطرنج بازان ماهري را در دربار خود نگه مي داشتند ، تا فوت و فن اين بازي را از آنها ياد بگيرند . هر چند كه وقتي مغلوب مي شدند ، سخت عصباني مي شدند ! گويند كسي كه شطرنج را اختراع كرد ؛ آن را به سلطان زمان خود عرضه داشت .سلطان به او گفت : به عنوان جايزه هر چه مي خواهد طلب كند . وي تقاضا كرد ، در خانه ي اول صفحه شطرنج يه دانه ي گندم ، و در خانه دوم ۲ دانه ي گندم ، و در خانه ي سوم ۴ دانه ، و در خانه ي چهارم ۸ دانه و … به طور كلي در هر خانه دو برابر تعداد خانه ي قبل دانه ي گندم بگذارد ، و گندم هائي را كه بدين گونه جمع مي شوند ؛ به وي بدهند ولي شاه اين تقاضاي وي را با نظر تحقير مگريست و وزير خود را مامور اجراي آن كرد . در عمل معلوم شد ، كه نه فقط گندم هاي كشور براي اين كار كافي نيست ؛ بلكه صاحبان تمام مزارع كشورهاي آن زمان نيز اگر ۷۰ سال گندم خود را به وي ببخشند، باز هم گندم كافي براي انجام اين تقاضا فراهم نمي شود . اگر باور نداريد عدد ۲ را به توان ۶۴ برسانيد ، تا شمار دانه هاي گندم به صورت يك عدد نجومي به دست آيد .
