سرو 4500 ساله شهر ابرکوه
یک درخت سرو 4500 ساله در شهر ابرکوه(ابرقو) در استان یزد شناسایی شد، و قرار است در فهرست یادمان های جهانی گنجانده شود.الکساندررواف، دانشمند روس، پس از انجام کارشناسی می گوید که عمر این درخت به بیش از 4000 سال می رسد.بلندی این سرو 25 متر و دورادور آن 11.5 متر اندازه دارند. این درخت در کنار مسجد بزرگ ابر کوه است، که پیش از اسلام آتشکده زرتشتیان بوده است.
این درخت کهنسال نزد مردم ابرکوه مقدس بشمار می رود ، و در میان مردم شایع است که بدست زرتشت پیامبرایرانیان کاشته شده است
درخت سرو در فرهنگ ایران و ادبیات پارسی، از جایگاه ویژ ه ای برخوردار است. چامه سرایان ایرانی چامه های زیبایی در باره سرو سروده اند. در فرهنگ ایران، سرو نماد جاودانگی و آزادگی است. دریکی از سنگ نگاره های تخت جمشید، سرباز سپاه جاویدان و درخت سرو، که هر دو نماد جاودانی می باشند، در کنار هم دیده می شوند.
یکی از نامور ترین سرو هادر تاریخ ایران، سرو کاشمراست، المتوکل الله، خلیفه عباسی، هنگامی که شنید، ایرانیان بر این باورند که سرو کاشمر بدست زرتشت پیامبر ایرانی کاشته شده است، فرمان بریدن این سرو سرفرازچند هزار ساله را داد.
بیهقی می نویسد که این سرو را به سامره بردند تا کاخ جعفریه را با چوب های آن بسازند، برای بردن این سرو، سیصد شتر بکار گرفته شد، و پانصد هزار درهم هزینه آن را از ایرانیان بزور گرفتند.
فردوسی در شاهنامه در باره سرو کاشمر می گوید:
نخست آذر مهربرزین نهاد
به کشمر نگر تا چه آیین نهاد
یکی سرو آزاده بود از بهشت
به پیش در آذر آن را بکشت
بیهقی می نویسد که ،المتوکل الله پیش از رسیدن این سرو به سامره کشته شد وابوالتاًیب، درودگری که این سرو را بریده بود و دستیارانش نیز هریک، چندی پس از آن بگونه ای گرفتار مرگ شدند.
یکی از نامور ترین سرو هادر تاریخ ایران، سرو کاشمراست، المتوکل الله، خلیفه عباسی، هنگامی که شنید، ایرانیان بر این باورند که سرو کاشمر بدست زرتشت پیامبر ایرانی کاشته شده است، فرمان بریدن این سرو سرفرازچند هزار ساله را داد.
بیهقی می نویسد که این سرو را به سامره بردند تا کاخ جعفریه را با چوب های آن بسازند، برای بردن این سرو، سیصد شتر بکار گرفته شد، و پانصد هزار درهم هزینه آن را از ایرانیان بزور گرفتند.
فردوسی در شاهنامه در باره سرو کاشمر می گوید:
نخست آذر مهربرزین نهاد
به کشمر نگر تا چه آیین نهاد
یکی سرو آزاده بود از بهشت
به پیش در آذر آن را بکشت
بیهقی می نویسد که ،المتوکل الله پیش از رسیدن این سرو به سامره کشته شد وابوالتاًیب، درودگری که این سرو را بریده بود و دستیارانش نیز هریک، چندی پس از آن بگونه ای گرفتار مرگ شدند.
