کشتی مارلبورو در زمان خود یکی از بزرگترین کشتی های انگلیسی بود که دارای دو قسمت بسیار بزرگ و مجهز داخلی برای خدمه بود، این کشتی در سال 1875 توسط مهندسی به نام “رابرت ددکان” طراحی شد و در سال 1876 به آب انداخته شد.
بین سال های 1876 تا 1883 کاپیتان این کشتی ویلیام اندرسون بود که در این مدت بیش از 25 هزار کیلومتر را با این کشتی طی کرد و 4 بار به نیوزلند و 3 بار نیز به افریقای جنوبی رفت، این کشتی بین سال های 1876 تا 1883 بیش از هرکشتی دیگری در انگستان سفر موفقیت آمیز به نام خود ثبت کرده بود به طوری که در کل 19 بار بین فواصل نیوزلند و قاره های دیگر رفت و امد کرده بود.
در سال 1884 کاپیتانی این کشتی به شخصی به نام کاپیتان “هرک” سپرده شد، او نیز موفق شد بارها بین انگلیس و اسپانیا رفت امد موفق آمیز انجام دهد اما در سال 1890 این کشتی به شکل ناگهانی و بدون هرگونه دلیل مشخصی ناپدید شد.
(مسیر رفت و امدهای این کشتی)
در 11 ژانویه 1890 این کشتی با 35 خدمه و باری از گوشت یخ زده و میوه بندر گلاسکو را ترک کرد و دو روز بعد به علت نرسیدن به محل تحویل دادن بار مفقود گزارش شد، تمام کشتی های باری و نظامی که در همان مسیر رفت آمد داشتند مسئول شدند که در صورت دیدن هرگونه کشتی و یا شواهدی که حاکی از غرق شدن این کشتی باشد مراتب را به صورت گزارش کنند.
پس از گذشت سه ماه از این حادثه در نهایت به عقیده ی بسیاری از افراد با تجربه و کاپیتان ها این کشتی غرق شده در عمق بسیار زیاد به نظر می آمد این فرضیه به این علت بود که در آن زمان تکه های یخ بسیار بزرگی در همان حوالی وجود داشتند.
در 18 می 1891 گزارش هایی مبنی بر دیده شدن یک کشتی در شمال ایرلند و نزدیکی یکی از جزیره های حوالی آن به مرکز کنترل ترافیک کشتی بریتانیا شد، در نهایت این کشتی در یکی از جزیره های دورافتاده شمالی به شکلی کاملا سالم کشف شد.
اتفاقی که برای این کشتی افتاد تا به امروز نیز یکی از عجیب ترین اتفاقات تاریخ کشتی رانی است، تمام خدمه کشتی در حالی که تنها اسکلتی ازآنها باقی مانده بود هنوز درون کشتی بودند.
در سال 1913 گزارشی دقیق از این حادثه در یک روزنامه سنگاپوری به چاپ رسید که خود این گزارش در واقع یک برداشت از گزارشات کلی این حادثه بود، این گزارش به متن زیر بود: (خلاصه)
کشتی در شرق کیپ هورن کشف شد، از همان ابتدا این حادثه بسیار غیرطبیعی به نظر میرسید این گونه به نظر میرسد که خدمه این کشتی به دلیلی نه تنها کشتی را ترک نکرده اند بلکه تا زمان مرگ خود همانجا نشسته اند، به هرحال بسیاری از این خدمه افرادی بسیار کارکشته بودند که بیشتر عمر خود را در دریا طی کرده بودند، هیچ حرکتی در کشتی دیده نمیشد و اسکلت خدمه به شکلی بسیار وحشتناک روی سکوها و کف کشتی افتاده بود.
اما چیزی که از تمام این حوادث عجیب تر بود اتاق کاپیتان بود، در این اتاق کاپیتان و سه نفر دیگر از خدمه در حالی که به نظر میرسید قصد انجام کاری را داشتند مرده بودند و اسکلت آنها مانند یک اثر باستانی روی زمین افتاده بود.
همان طور که مشخص است نکات بسیار عجیبی در این گزارش وجود دارد و تا به امروز نیز مشخص نیست چگونه افرادی این چنین با تجربه تا زمان مرگ خود بدون اینکه هرگونه تلاشی برای زنده ماندن کنند درون کشتی نشسته اند.
در یکی از گزارشات تخصصی در رابطه با این کشتی آمده است که مکان گم شدن این کشتی با محل پیدا شدن آن بیش از 250 کیلومتر فاصله دارد که این نکته بسیار عجیب است و دلیل این مسیر اشتباه نیز مشخص نیست این در حالی است که آب و هوا نیز در ان زمان نسبتا مناسب بوده است.
نکته ی بسیار جالب دیگر نیز این است که کشتی مارلبورو یک خواهر کوچکتر نیز به نام “داندین” داشت، این کشتی نیز در در سال 1892 ناپدید شد با این تفاوت که هرگز از آن اثری یافت نشد، به عقده ی بسیاری این دو کشتی نفرین شده بودند!
