فرازمینی ها و راز پشت پرده – ایا دایناسورها با انسان ها هم زیستی داشته اند

ایا باستان شناسان از حقیقتی بسیار حیرت انگیز پرده برداشتند؟

نقش فرازمینی های باستانی و خزندگان ما قبل تاریخ چیست ؟

آثار باستاني بسياري وجود داره که به روشني نشان دهنده اين هست که خزندگان، مورد پرستش انسان بوده اند و اين به نوعي حاکي از حضور خزندگان در زمين و در دوران باستان هست .

سوال اين هست که آيا ممکن هست نياکانِ ما چيزي ديده اند که سعي در کپي کردن اون داشتند؟
و جواب اين سوال هم يک “بله” محکم هست هر بار شواهدي پيدا شده از احتمال اينکه دايناسورها و انسانها همزمان با هم وجود داشته اند ، علم از توضيح اون سرباز زده ولي ما ميدونيم شواهد باستانشناسي مبين اين هست که اين موضوع غير ممکن نيست.

واقعاً احتمال اينکه پيشينيان ما دايناسورها را ديده باشند، وجود داره آيا ممکن است که تصاوير دايناسورهاي باستاني دال بر همزيستي انسانها و دايناسورها باشد؟

بر اساس نظر جامعه دانشمندان ، اين نظريه نه تنها باور نکردنيست ، بلکه کاملاً غير ممکن است مگر اينکه با شواهدي از فسيل ردّ پاي دايناسوري درست در کنار ردّ پاي انسان، روبرو شوند .

درّه دايناسور ،”استِيت پارک” “گلن روز”، تگزاس ،اينجا و در سال 1930 “رولند تي بِرد” محقق “موزه امريکن” خبر از يافتن قطعي ردّ پاي انسان در کنار ردّ پاي دايناسور در لايه يکساني از بستر آهکي رودخانه داد.

محققين، ردّ پاي انسان را در کنار ردّ پاي دايناسورها پيدا کرده اند شواهد ديگري از نقاط ديگري از دنيا هم وجود داره که نشان ميده انسانهايي شبيه ما در عصر دايناسورها وجود داشته اند.

ما ردّ پاي انسان، دايناسور، و همه جور فسيلي را پيدا کرديم که دانشمندان گفته اند نبايد در همان سطح لايه هاي فسيلي انسانها پيدا بشه ولي ما خلافِ اون رو ثابت کرديم.

ما هيچوقت درباره اين موضوع فکر نکرده بوديم چون علم به ما مي گفت که 65 ميليون سال بين ما و اونها فاصله هست.

اما باز هم اشاره مي کنم که شواهد باستانشناسي تاييد مي کنه که اينطور نبوده ردّ پاهايي وجود داره که نشان مي ده نياکان ما و دايناسورها در يک زمان زندگي مي کرده اند.

آيا ممکن است که اين ردّ پاهاي فسيلي دليل بر آن باشند که در يک زماني، انسانها و دايناسورها در کنار هم زندگي مي کرده اند؟
طبق نظر جامعه دانشمندان، فسيلهاي يافت شده در درّه دايناسور در بهترين شرايط ، چيزي را ثابت نمي کند .

،سه دوره حيات دايناسورها وجود داره: ترياسيک ژوراسيک و کرتاسه در واقع اين دوره ها با دايناسورها نامگذاري نشده لکه نامگذاري اونها بر اساس ساختار سنگهايي بوده که در آن زمان يافت شده.

ایا تاریخ شاهد موجوداتی است که نباید توسط دانشمندان کشف می شدن؟

ترياسيکها در 250 تا 200 ميليون سال پيش زندگي مي کرده اند .

ژوراسيکها بين 200 تا 135 ميليون سال پيش زندگي مي کرده اند و بالاخره کرتاسه ها از 135 تا 65 ميليون سال پيش زندگي مي کرده اند .

اين غير ممکن هست که بگيم تک تک دايناسورهاي روي زمين کاملاً ناپديد شده اند و بيشتر اينطور به نظر مي رسه که حداقل بعضي از اونها تونسته اند چند ميليون سال بيشتر دوام بيارند بيشترين روش علمي مورد استفاده براي تخمين سن فسيلها استفاده از روشي موسوم به تاريخ کربُنيست .

تکنيکي که ميزان فساد و راديواکتيويته را در يک اورگان زنده اندازه گيري مي کند.

کربن-14 يک ايزوتوپ ثابت نيست بنابراين در طول زمان زائل مي شه در حاليکه کربن-12 زائل نميشه.

ما با اندازه گرفتن اين دو کربن در مقابل هم، مي تونيم به يک سن کلي دست پيدا کنيم براي انجام تاريخ کربني بايد با مواد طبيعي سر و کار داشته باشيد .

…چيزي مثل چوب يا استخوان چيزي که زنده بوده باشه.

يک تکه سنگ، نمي تونه با کربن تاريخ گذاري بشه و اغلب باستانشناسان کمتر مي تونند موفق به يافتن چيزي در زيرِ سنگ بشند که طبيعي باشه و بتونند اون رو تاريخ گذاري کنند و اين برداشت هم درست نيست که فرض کنيم نقش روي سنگ، تاريخ آنچه را که زيرش هست هم روشن مي کنه.

در مورد اشيائي که ميليونها سال قدمت دارند هيچ روش علمي وجود نداره که بتونه قدمت اون شئ يا استخوان را نشان بده اونها ناچارند عمر دايناسور را بر اساس عمر رسوبات يافت شده تخمين بزنند و روشهايي وجود داره که به اونها اين امکان رو ميده تا اين رسوبات رو تاريخ گذاري کنند .

تخمين تاريخ کربني در روزنامه ها منتشر نميشه بسيار چيزها هستند که در دنياي علم اتفاق مي افته که بر اساس اونها کاملاً روشنه که علم داره نقش بازي مي کنه.

از همين رو، اين برداشت که دايناسورها به شکلي در حدود 65 ميليون سال پيش کاملاً از بين رفته باشند ، حالا موضوعيست که علم تازه در حال شک کردن به اون هست.

تاريخ گذاري کربني فرض را بر اين ميذاره که تمرکز کردن بر راديوکربن يا همان کربن-14 هميشه ثابته و من فکر مي کنم که اين يک برداشتيست که ميتونه درست نباشه چون کربن-14 در اثر تشعشعات خاص کيهاني در اتمسفر به وجود آمده .

اما اگر اين تشعشات کيهاني در گذشته تغيير کرده باشند ، که اين موضوع هم کاملاً محتمل هست ، در نتيجه، توليد کربن-14 که در اتمسفر اون زمان و در اندازه ثابتي وجود داشته.

امروز ، همان که بوده نيست اما اگر فسيل دايناسورها را نتوان به طور قابل اطميناني تاريخ گذاري کرد ، آيا ممکن است که بعضي از استخوانها متعلق به هزاران يا حتي ميليونها سال پس از زماني باشد که ديرين شناسان معتقدند آنها نابود شده اند؟

نظريه پردازان فضانوردان باستاني معتقدند که پاسخ اين سوال، مثبت است و اشاره به شواهدي دارند که در امريکاي جنوبي يافت شده است “ايکا”، پرو در سال 1961، کارگران در صحراي “اوکوکاهي” کنده کاريهايي از سنگ اندزيت رااز زير زمين بيرون کشيدند.

پرو ايکا ماجرای جالبی در این مکان کشف شده است و انهم کشف اسکلتی دایناسور است که بسياري از آنها همزيستي انسانها را با دايناسورها نشان مي دادند از آن زمان، تقريباً 50,000 نمونه از اين سنگهاي اسرار آميز در سرتاسر اين ناحيه کشف شده است .

من صدها عکس از اينها در مجموعه شهر “ايکا” برداشته ام پروفسور مُسني بود به نام پروفسور “کابره را” سرخپوستان منطقه، اين سنگها را از همه جاي کشور پرو براي او مي آوردند.

روي اين سنگها کنده کاريهاي بي نظيري ديده مي شه پزشک پرويي ،”دکتر خاوير کابره را” شروع به تحقيق درباره سنگهايي کرد که در 1966 به نام سنگهاي “ايکا” معروف شد .

در اندازه هاي سنگريزه تا قطعه سنگهاي بزرگ ، موزه دکتر “کابره را” حاوي 20,000 نمونه از اين سنگهاي حکاکي شده است .

همه دايناسورها در حدود 60 ميليون سال پيش مرده اند .

بنابراين نبايد هيچ بشري هرگز هيچ دايناسوري را ديده باشه اما تصاوير دقيقي از حکاکي روي سنگ وجود داره که شما در اونها مي بينيد که انسانها و دايناسورها در کنار هم هستند.

در بعضي از اونها مي بينيد که انسانها سوارِ دايناسورها شده اند چيزي که اينجا مي بينيد، سنگ “ايکا” هست که بسيار هم ويژه است و آنچه که نشان مي ده اين هست که انسان و دايناسور معاصر هم بوده اند.