پروژه انجماد فضانوردان
همه ما با داستان ها و ماجراهاي علمي و تخيلي آشنا هستيم و آنچه در مورد انها مي دانيم اينست كه حاصل تخيلات نويسنده يا كارگردان شان هستند البته رنگ و بوي علمي نيز بخود دارند مثلا مانند داستان هاي ژول ورن كه تخيلاتي با اساس علمي به مخاطب ارائه مي دهد يا مثلا فيلم اينتراستلار كه با كمك از مفاهيم علمي ماجرايي تخيلي را روايت مي كند.حال اگر از ما بپرسند چقدر در بين اين تخيلات و واقعيات علمي فاصله است ،مسلما خواهيم گفت فاصله از زمين تا آسمان است مثلا آنچيزها و اتفاقاتي كه در فيلم اينتراستلار شاهد بوديم مسلما در واقعيت هرگز اتفاق نخواهد افتاد .اما آيا واقعا اينطور است؟ جواب برخي به اين سوال با توجه به پيشرفت هاي چشمگير بالاخص در تكنولوژي ،صنعت و كامپيوتر ،متفاوت است و معتقدند كه موارد علمي و تخيلي براي تبديل شدن به واقعيت راه درازي در پيش ندارند.در تاييد مدعاي شان بعنوان مثال، به تلاشي اشاره مي كنند كه اكنون دانشمندان و متخصصان ناسا بطور جدي دارند بر روي ان كار مي كنند و آن چيزي است كه قبلا فقط در داستان ها و فيلم هاي تخيلي ديده مي شد اما اكنون دارد به واقعيت نزديك مي شود.در حال حاضر دانشمندان ناسا بر روي پروژه اي كار مي كنند تا بتوانند انسان را به مقاصد بسيار دور در فضا بفرستند و براي اين هدف آنها در نظر دارند تا فضانوردان را در داخل محفظه هاي خواب منجمد كنند يا به اصطلاح هايبرنيت نمايند.هايبرنيت كردن همان كاري است كه شما در لپتاپ و رايانه شخصي تان مي كنيد يعني لپتاپ تان در وضعيت نه خاموش و نه روشن است و فقط با يك فشار بر روي دكمه پاور در عرض چند ثانيه همه چيز در دسترس است و نيار نيست منتظر بالا آمدن ويندوز باشيد.اما چرا قرار است فضانوردان را منجمد كنند ؟ علت اينست كه مسافت هاي كيهاني بسيار طولاني هستند كه در حال حاضر رفتن به خارج از منظومه شمسي واقعا غير ممكن است اما رفتن به سيارات داخل منظومه شمسي هم با وجود نزديكي باز به زمان زيادي نياز مي باشد.مثلا مريخ با موشك هاي امروزي در شش ماه ممكن است اما رفتن به مرزهاي منظومه شمسي مثلا به پلوتون به ده سال زمان نياز دارد و براي فضانوردان بسيار دشوار است كه بتوانند چنان زمان زيادي را در داخل يك فضاپيما دوام بياورند و از خطراتي مانند تشعشعات در امان بمانند و چه بسا نرسيده به مقصد از دنيا بروند .از اينرو ناسا به فكر افتاده تا يك ايده علمي تخيلي را تبديل به واقعيت نمايد.
فضانوردان در محفظه هاي خواب منجمد شوند و با رسيدن به مقصد عمليات احيا انجام شده و از انجماد در امده و بدون اينكه خستگي سفر ، خطرات، تشعشات،افسردگي ها و امراض را تحمل كنند در مقصد بيدار شوند.كار انجماد با پايين اوردن درجه دماي بدن از 37 درجه به 32 درجه ممكن مي شود بطوريكه ضربان قلب و فشار خون افت كرده و انسان وارد حالت خواب يا هايبرنيت مي شود. جالب اينجاست كه اين كار قبلا بر روي بيماران قلبي تست شده است بطوريكه باعث شده پزشكان با انجماد بيمار زمان زيادي براي بررسي بيماري پيدا كنند و وقتي بهترين درمان را يافتند مريض را از انجماد خارج و درمان را آغاز كنند. البته انجماد فضانوردان با يك بيمار قلبي كه فقط چند روز مي خواهد منجمد شود فرق مي كند زيرا او براي چندين سال بايد منجمد شود و چالش هاي بزرگي بر سر اين راه وجود دارد اما بقول رئيس اسپيس ورك جان بردفورد چالش ها بتدريج برطرف خواهند شد.ما ناگزيريم از زمين خارج شويم اگر مي خواهيم به بقاي نسل بشر كمك كنند.
