تکنولوژی بسیار پیشرفته ماهاباراتا

در سال دوهزارو شانزده در دانشگاه حيدرآباد هند يك كنفرانس سانسكريت سه روزه در بين دانشمندان هند و نپال در مورد تكنولوژي پيشرفته در دوران ماقبل ماهاباراتا برگزار شد. در اين كنفرانس آقاي سي اس آر پرابو يكي از محققان دانشگاه حيدرآباد يك جلسه تحت عنوان ” تكنولوژي پيشرفته در ادبيات سانسكريت باستاني برگزار نمود. به گفته او در سال هزارو هشتصدو هفتادو پنج دانشمند برجسته هند بنام سوباريا ساستري در يك وضعيت خلسه يوگايي تكنولوژي فضاپيما را روايت كرد كه توسط شاگردانش نوشته شد كه يك كپي از آن اكنون در كتابخانه سلطنتي نپال نگهداري مي شود.در روايت ساستري از فضاپيما ،چزييات تكنيكي سرهم بندي قطعات،ساخت و سرپا كردن فضاپيما،فلزات بكار رفته ،ابزارهاي نيمه هادي،آلياژهاي پيشرفته و ساير ويژگيهاي هوا فضايي فضاپيما درج شده است. نسخه اي كه در كتابخانه سلطنتي نپال نگهداري مي شود را اگر بر داريم و بخوانيم چيزي مثل يك راهنما ساخت فضاپيما مي باشد و اگر قرار باشد نامي به آن بدهيم مي توانيم انرا با عنوان” نحوه ساخت فضاپيما در سي روز” يا ” فضاپيماي خود را بسازيم” ياد كنيم. در بخشي از اين نسخه به نحوه مخفي شدن اين فضاپيما از ديد دشمن پرداخته مي شود و نوشته شده آلياژ سربي بكار رفته در بدنه فضاپيما باعث نامرئي شدن آن مي شود.يكي ديگر از آلياژهاي بكاررفته در فضاپيماي باستاني آلياژي بنام آراراكارما مي باشد كه در نسخه نوشته شده از تركيب مس،زينك،سرب و آهن ساخته مي شود كه هزار بار بدنه فضاپيما را مقاوم در برابر پوسيدگي مي كند اما نكته عجيب در اينجا اينست كه تركيب فلزات گفته شده بر اساس صنعت ريخته گري امروزي غيرممكن است. علاوه بر اين فلزات كه در بدنه استفاده شده آلياژ ديگري بنام راجا لوها نيز در بدنه بكار برده شده كه بدنه فضاپيما را در زمان ورود مجدد يا ري اينتري به داخل جو زمين محافظت مي كند. سوال اساسي در اينجا اينست كه آيا شكي در وجود يك فضاپيما در زمان هاي بسيار دور چيزي در حدود پنج تا ده هزار سال پيش باقي مي ماند؟ آيا نويسنده صرفا مكنونات ذهني اش را نوشته يا واقعا يك فضاپيما را دارد تشريح مي كند.