دسته: تاریخ و فرهنگ

در استوره ی ایرانی عمر جهان هستی دوازده هزار سال است. این دوازده هزار سال ِ تمثیلی را «زمان كرانه مند» نامند كه خود بخشى از زمان بی كرانه است:

جشن باستانى بهمنگان روز بزرگداشت منش نیك  است منش نیك را می ستاییم ماه بهمن و شر آفرینى های اهریمنی” آب گیرى سد سیوند” در میهن مان

یک حلقه برنزی دوران ماد ها که روی آن  نقش فروهر دیده می شود، در غرب ایران در استان لرستان کشف شد ،

هفت سینی را بیاورید ” این صدایی است که هنوز در خور بیابانک بگوش می رسد،نشان می دهد رسم دوره ی ساسانی این بوده است

یک گروه باستانشنای ایرانی- لهستانی کاوش هایی را در آتشکده آذر برزین مهر در سبزوار، شمال شرقی ایران آغاز کردند.

حرکت جاودانه ای که در زمان و مکان جاری است عام ترین قانون مندی جهانست که ویژگیش تغییر و تازه شدن است

چندی است در محافل علمی و رسانه ها ، خبر از عبور ریل راه آهن در چند صد متری آثار نقش رستم می رسد .

واژه ی «یلدا» که نام یکی ازجشن های ایرانی است، برگرفته شده از زبان سریانی و به چم زایش است. زبان سریانی یکی از گویش­های برآمده

کشف رنگ آمیزی هایی در یادمان های تاریخی نقش رستم

كتيبه خارك پنج واژه ديگر به زبان پارسي باستان افزود.